Het gewone gewoon


Als kind lag ik 's zomers vaak uren op mn rug in het lange gras van de dijk naar de wolken te kijken. Of bekeek ik thuis de boeken over schilders uit de gouden eeuw, met landschappen overgoten met geweldige wolkenluchten of zonsondergangen...
Maar steeds vaker knip ik steeds minder af als ik iets tegenkom wat me boeit. Want, wat is een foto nou eigenlijk... en... waarom en waarvoor die foto?
Wil ik misschien een mooi moment vasthouden en komt dat gevoel later in het zien van de foto terug?
Of aan anderen laten zien wat boeiend, interessant of mooi ik iets vond of kan weergeven, een plaatje om mijn beeldmanipulatie-drang op te botvieren..?
Ondanks de hedendaagse digitale bewerking blijft de foto de mindere van schilderkunst. De camera legt -zelfs bij gebruik van effectfilters of naderhand op de mac - de realiteit genadeloos vast. Het penseel van de kunstschilder daarentegen, heeft de vrijheid om de realiteit tot een eigen impressie te creren. Licht op de plaats waar je het hebben wilt, wolken zoals je ze wilt zien... dat lukt slechts bij benadering een cht goede fotograaf welke volledig thuis is in zijn/haar software.

Fotolinks met oa. ander eigen werk en werk van mijn dochter
J.Johansson
Mimolette



...............................................................................